~Love To Be...Be In Love~

31 Dec 08 Time 08:15LT @ Samui

มีอันต้องพรากจากกันกับสามีไปนอนเหงาตายที่สมุยตั้ง 6 คืน เริ่มเดินทางตั้งแต่วันที่ 31 วันสิ้นปีพอดีเลย ตื่นตั้งแต่เช้ามืด ต้องขึ้นเครื่องตอน 7 โมง บินไปกับการบินไทย ใช้เวลาบินแค่ 45 นาทีก็ถึงแล้ว ภาระกิจครั้งนี้เจ้านายใช้เราคุ้มสุดๆ คือ มีเครื่อง 2 ลำที่ต้องทำงานด้วย แต่บิน 8 เที่ยว เอาละสิ ให้มาคนเดียว ก็ต้องฉายเดี่ยว เดินไปติดต่อนู้นนี่จนเจ้าหน้าที่สนามบินสมุยงงเลยว่า ทำไมมาคนเดียว ทำตั้งหลายไฟล์ท บริษัทอื่นทำแค่ 2 ไฟล์ทมากันเป็นคู่ บ่นมากไปก็ไม่ได้ เพราะที่สมุยเราแค่ให้แค่มูลเขา แล้วก็ช่วยประสานงานกับเจ้าหน้าที่ที่นั้น หารถให้ลูกเรือ ประสานกับโรงแรมของลูกเรือ และโรงแรมผู้โดยให้มารอรับ เหนื่อยมากๆก็ตรงที่ต้องอธิบายว่าต้องมารับตรงไหน อะรไ ยังไงเนี้ยสิ เราไม่ใช่คนสมุยนะ จะบอกถูกมั้ยเนี้ย??? 

สมุยสวยค่ะ แต่มีความรู้สึกว่ามันไม่ใช่เมืองไทยเลย ทุกอย่างแพงเวอร์ Taxi มีมิเตอร์แต่ก็ไม่เปิดมิเตอร์ ราคาเริ่มต้น ที่ 400 บาท พักหาดเฉวง ไปสนามบินขี่มอไซค์ไปเป็บเดียวเอง แต่ Taxi คิด 400 รอนั่งวินมอไซค์ ราคาเริ่มต้นที่ 90 บาท โห้!! ถ้าเดินได้ คงเดินไปแล้ว วันหลังไม่ต้องส่งมินีทำไฟล์ทเมืองที่มีทะเลแล้วนะ เบื่อ เพราะเกิดมาก็เจอทะเล ดำไม่รู้จะดำยังไงแล้ว ขอไปแถบๆ ที่ราบสูงบ้างเหอะ...

มินีเริ่มงานตั้งแต่วันที่ 31 เลย แต่งานเริ่มตอน 4 โมงเย็น มินีมาถึงตั้งแต่เช้า เลยติดต่อกับเจ้าหน้าที่ให้เรียบร้อยก่อน แล้วก็นั่งรถไปโรงแรม โดนไป 400 บาท ไปถึงที่โรงแรมก็จัดการเก็บของนอนพักที่ห้องเพราะสมุยฝนตกค่ะ ให้มันได้อย่างนี้สิ! ฝนหยุดตกก็ตอนที่มินีจะออกไปทำงานประมาณบ่าย 2 ได้ โดนค่า taxi ไป 400 แต่มินีก็ต่อเหลือ 300 เห็นค่าเดินทางแบบนี้แล้ว คิดถึงรถเมล์ที่กทมเลยค่ะ

บริเวณ Samui Park ขอบอกว่าสวย และบรรยากาศดีมาก

แต่ร้านค้าที่ตั้งเรียงรายนั้น ราคาไม่ค่อยสวยเลยค่ะ แพงมากๆๆ

แต่โดยรวมแล้ว สนามบินที่สมุยเป็นสนามบินที่สวยที่สุด เท่าที่มินีเคยสัมผัส จริงๆ สัมผัสแค่ไม่กี่แห่งหรอก แต่ด้วยความที่สนามบินเกือบทุกที่ ที่มีอะไรคล้ายๆ กัน แต่ที่สมุยนี่แตกต่างเลยค่ะ..ให้คะแนน 99 คะแนนเต็ม 100 อีกหนึ่งคะแนนขอเก็บไว้ เพราะค่าใช้ที่สนามบินแพงกว่าที่อื่นๆ เยอะเลย

ฟ้าครึ้มทั้งวัน ตอนถ่าย ฝนก็ยังตกนะเนี้ย

31 ธ.ค 51 วันสิ้นปี มินีเสร็จงานเอาตอนหกโมงกว่า ถึงที่โรงแรมก็รีบอาบน้ำแต่งตัวสวย เพื่องานกาล่าดินเนอร์ที่ทางโรงแรมบังคับซื้อ ไปไม่ไปก็ต้องซื้อ เลยไปสักหน่อยน่ะ แต่ไปคนเดียว เหงามาก มินีก็ไม่ได้ศึกษาว่างานเขาจัดริมหาด คือนั่งกินกันริมทะเลเลย ไอ้เราใส่ส้นสูงไปซะงั้น! สุดท้ายก็ต้องเดินถอนรองเท้า จนฝรั่งมาแซวว่า รองเท้าคุณส้นสูงจัง แต่เวลาเดินบนทรายเนี้ย ส้นหายไปเลยนะ ^^ อ่ะจ้า....แซวได้สินะ ฉานมาคนเดียหนิ!!

มุมอาหารบุฟเฟ่ อาหารก็โอเคนะ มีดนตรี การแสดงบนเวที เราหายเหงาไปบ้าง

มุมเหงาๆ ที่โต๊ะอาหารมินีเอง

มินีนั่งได้ไม่นานตัดสินใจกลับไปนอนที่โรงแรมดีกว่า กินอิ่มแล้ว และไม่อยากอยู่รอจนถึงเที่ยงคืน เพราะคงต้องเศร้าอีกแน่ๆ แต่มินีเพิ่งรู้ว่าตัดสินใจผิดเลย คือตั้งใจจะกลับไปนอน แต่นอนไม่ได้เลย เขาจุดพลุทั้งคืน เสียงดังมาก ตกใจตื่นตลอดเลยค่ะ กลายว่าไม่ได้นอนเลยอ่ะ วันรุ่งขึ้นก็มีงานที่ต้องไปทำที่สนามบินต่อ แต่ไม่ได้นอนเลย

1 ม.ค. 52

ตื่นมากินอาหารเช้าริมหาดแบบไม่แจ่มใสเลย ฝนก็ฝนหนักมากๆ เดินกางร่มตามสภาพ พอเวลาสิบโมงกว่าๆ มินีก็เตรียมอาบน้ำแต่งตัว เตรียมไปทำงานล่ะ วันนี้งานจะเริ่มตอนบ่ายโมง คงเสร็จประมาณ หกโมงเย็นโน้นเลย ในระหว่างที่ไปถึงสนามบิน รอเครื่องบินเข้ามา มินีเลยแวะไปหาอะไรกินที่ Samui Park เลยทำให้รู้ว่าของเขาแพงจริงๆ

สองอย่างนี้ก็ปาเข้าไปเกือบ 300 บาท กินจนแทบจะเลียจานเลยที่เดียว ของมันแพง หุหุ

แต่บรรยากาศในร้านชิวมากๆ ค่ะ

ได้เวลาทำงานแล้ว เดินกลับไปหาเจ้านายกัน เรามีนัดกับเครื่องบินแล้วค่ะ

เครื่องลงจอดแล้วค่ะ กำลังจะบินออกไปรับผู้โดยอีกรอบที่ดอนเมือง บินกันคุ้มไปเลย งานนี้สนามบินสมุยรวยค่ะ เสร็จงานจริงๆก็ปาเข้าทุ่มกว่าๆ แล้ว วันที่ 2-3 มินีหยุด คุณสามีมีแผนจะมาหา 555 ดีจายจังค่ะ แต่กว่าจะเข้ามาก็ค่ำแล้ว เราสองคนหาไรทานง่ายๆ ที่โรงแรม เพราะเขาเหนื่อยกับการเดินทาง

3 ม.ค. 52

เรามีแผนนั่งรถสองแถวรอบเกาะสมุยค่ะ เริ่มเดินทางตั้งแต่ 9 โมงเช้าเลย

เดินเล่นที่ชายหาด หลังจากที่ทานอาหารเช้ากัน

บรรยากาศเป็นใจไม่ให้ออกไปไหนเลย ฝนตกตลอดเลย

เหมือนจะสวีทกันเนอะ 555+

และก็ได้เวลานั่งรถเที่ยวรอบเกาะแล้วค่ะ ทำให้รู้เลยว่าเกาะสมุยมันใหญ่จริงๆ

on the way around Koh Samui

ไม่เหงาแล้วค่ะ

ครึ่งทางแรก รถจะเข้าที่ท่าเรือ Ferry มินีกับคุณอลันเดินเล่นรอบๆ ตลาด ตามล่าอาหารมุสลิมที่พอทานได้บ้าง สุดท้ายก็เจอข้าวเหนียวไก่ทอด เลยซื้อแล้วมานั่งกินที่ริมตลิ่ง บรรยากาศดีที่เดียว เห็นเรือแล่นไปมาเพลินดีค่ะ

อิ่มแล้วสิเนอะ??

รถขึ้นเนินสูงมากๆ ฝรั่งก็ขี่มอไซค์ตามแบบติดๆ เลยค่ะ

ทานกันเสร็จ เราก็ตัดสิ้นใจไปนั่งรถต่อเลย กว่าจะถึงที่พัก เล่นเอาหัวมินีฟูเชียว มันไกลมากๆ เลยนะ จบไปวันนึงที่ไปตะลอนๆ กับคุณสามี

4 ม.ค. 52

วันทำงานอีกวันที่ต้องออกจากโรงแรมช่วงเช้า เครื่องบินลำนี้กำลังจะบินไปญี่ปุ่นต่อเลยค่ะ มินีต้องไปรับลูกเรือที่โรงแรมตอน 10.30 น. นักบินน่ารัก แต่อีโก้สูงไปนิดแบบว่า...อยากได้แล้วต้องได้เดี๋ยวนั้น รถน้ำมันมาเติมน้ำมันช้าก็เริ่มมีอากาศแบบว่า เขาต้องเตรียมตัวแล้ว ผู้โดยสาร VIP ของเขากำลังจะมาแล้ว ทำไมถึงมาเติมช้าจัง สมุยเป็นเกาะนี่เนอะ ใจเย็นๆ สิ เดี๋ยวรถก็มาค่ะ!!

พอรถน้ำมันมา ก็บอกว่าเราน้ำมันที่มาเติมมันเล็กนะ เขาจะเอาคันใหญ่ ที่เกาะก็มีคันเท่าเนี้ย จะเอาไงค่ะ เขาเลยถามว่ารถบรรทุกน้ำมันได้เท่าไร มินีเลยของว่า 8000 ลิตร งั้นเขาขอไปทดสอบน้ำมันก่อน แล้วบอกว่าได้ คันแรกผมขอแค่ 6000 ลิตร คันที่สองเดี๋ยวจะลงมาบอกอีกทีว่าจะเอาเท่าไหร่ เขาไม่อยากได้น้ำมันก้นถัง เพราะอาจจะมีเศษขยะติดมาในถัง ซึ่งมันจะไม่ดีแน่ๆ ถ้าน้ำมันนั้นเข้าไปอยู่ในถังบนเครื่องบิน เออ!! เขามีรอบคอบเนอะ เรายังคิดไม่ถึงเลย...

สรุปผู้โดยสารมาเร็ว แต่ที่เครื่องก็พร้อมแล้ว ผู้โดยสารมา ก็ขึ้นเครื่องได้เลย เสร็จงานไวหน่อย คุณสามีรออยู่ค่ะ

วันนี้มีแดดด้วยค่ะ

กลับไปแล้วชวนคุณสามีไปเดินดูแสงสีกันหน่อย แล้วก็หาอะไรทานด้วย สุดท้ายก็ตบด้วยกาแฟสตาร์บัค อิอิอิ ให้คุณสามีจ่าย ดีจริงวุ้ยยยย.....

5 ม.ค. 52

คุณสามีต้องเดินทางกลับแล้ว มินีก็ต้องอยู่คนเดียวอีกแล้วค่ะ วันนี้มีงานตอน 3 ทุ่มค่ะ งานง่ายๆ แค่บินไปสุวรรณภูมิ งานเสร็จไวมาก กลับมาที่โรงแรม มินีนอนเลย เพราะวันรุ่งขึ้นเป็นวันสุดท้ายแล้วที่ต้องทำงานที่สมุย จะได้กลับกทมแล้วค่ะ

6 ม.ค. 52

งานเริ่มตอน 8 โมงเช้า เสร็จตอนประมาณ 10 โมงกว่าๆ จัดการชำระค่าใช้จ่ายต่างๆ ก็รีบไปเปลี่ยนเสื้อ หาไรกินนิดหน่อย แล้วก็เข้าไปเช็คอินเลยค่ะ คิดถึงกทมมากๆ ที่สมุยมีอะไรๆ น่าสนใจเยอะ และมินีก็ยังรู้สึกเหงาอยู่ดี

นั่งรอขึ้นเครื่องอยู่นาน เพราะเขาไปรอก่อนเวลาตั้งเยอะ มีนั่งหลับ นอนอ้าปากด้วยอ่ะ น่าเกลียดจริงๆ

โดมภายในห้องผู้โดยสารขาออก

เครื่องเตรียมบินกลับกทมแล้ว...

กว่าจะจบทริปนี้ได้ เล่นเอาเหนื่อย เพราะอัพเวลางาน (อีกแล้ว) สังเกตว่ามินีไม่เล่าถึงรายละเอียดของงานมากเหมือนเมื่อก่อน เพราะเป็นงานแบบเดิมๆ เพื่อนๆ คงอ่านจนเบื่อแล้ว

และเอนทรี่มินีตั้งใจแล้วว่ามินีจะอัพเป็นเรื่องสุดท้าย มินีคงไม่ได้เข้ามาอัพเดทชีวิตที่นี้อีกแล้ว แต่ก็คงจะเข้ามาอ่านบล็อคของเพื่อนๆ ที่มินีชอบอ่านนั้นแหละค่ะ เพียงแต่มีความรู้สึกว่า ช่วงหลังๆ มินีไม่มีเวลา และไม่มีหัวข้ออะไรที่น่าสนใจมาเขียนเลย งานก็เยอะ ตลอดเวลาที่เขียนบล็อคที่นี้ มินีรู้สึกว่ามีเพื่อนๆ อยู่ใกล้ๆ ถึงแม้เราไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน แต่ก็ทำให้เรารู้สึกถึงมิตรภาพที่เพื่อนๆ มีให้มาโดยตลอด ดีใจและขอบคุณทุกๆ ข้อความที่ comment ให้ ขอบคุณทุกคนที่เคยแวะมาอ่าน เผลอมาอ่านโดยไม่ได้ตั้งใจ หรือจะยงไงก็แล้วแต่ มินีต้องขอบคุณจากใจจริงๆ

แวะมาดูรูปมินีได้ที่ http://flyawayminee.multiply.com/ http://flyawayminee.hi5.com/

@Flyaway By Minee@

Everybodys changing (Live) - Lily Allen