~Love To Be...Be In Love~

30 Nov 09

 

นี่สิ้นเดือนพฤศจิกายนแล้วหรือนี่ เร็วมากๆ เวลาเดินไปไม่มีวันหยุดเลยแฮะ บางทีเราอยากให้เวลาหยุดอยู่ตรงช่วงเวลาใดเวลานึงที่เรามีความสุข แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้ ช่วงนี้มีอะไรมากมายเข้ามาในชีวิต ทำให้เราได้เห็นถึงสัจธรรม และสิ่งที่เราต้องให้ความสำคัญในการดำเนินชีวิตต่อไป มินีเลยลองมานั่งแบ่งส่วนสิ่งสำคัญ และการดำรงชีวิตของมินีออกเป็นสามส่วนใหญ่ๆ (แหม! นี้เหมือนจะเป็นทางการยังไงยังงั้นเลยค่ะ)

1. งาน เป็นส่วนสำคัญมากๆ สำหรับมินี เพราะถ้ามินีไม่ทำงาน จะทำให้เรารู้สึกไร้ค่ามาก และคงอยู่เฉยไม่ได้เช่นกัน ทุกวันนี้ทำงานก็เหนื่อยพอสมควร ผึ้งเคยใช้คำว่า workaholic กับเราซะงั้น! จริงๆ มันไม่ถึงขนาดนั้นหรอก การที่เราทำงานไปนานๆ เราได้รู้อะไรเยอะขึ้น ทั้งเรื่องการ และการร่วมงานของเพื่อนร่วมงาน มองเห็นในหลายๆ แง่มุมของคนทำงาน มองเห็นถึงสัจธรรมของเนื้องานและคนทำงาน แล้วก็มองเห็นอนาคตของตัวเองด้วยเช่นกันว่าจะเป็นยังไงต่อไป

ณ จุดนี้ มินีสนุกมากกับงานที่ทำ แต่ก็เหนื่อยมากเช่นกัน บางที่มินีอาจจะมีจุดเปลี่ยน เปลี่ยนแปลงการดำเนินงาน ทำงานให้ง่ายขึ้น ดูงานให้มันง่ายขึ้น มินีอาจจะเหนื่อยน้อยลง แต่ก็ยังคงสนุกกับงานเหมือนเดิม มันก็น่าจะดีเนอะ!

 

ภาพมุมเดิมๆ แต่ไม่เบื่อที่ถ่ายมัน

 

เครื่องบินก็ยังคงบินไป ตามที่มีลมให้มันบินไปได้

 

ส่วนสำคัญของการทำงาน คือการมีเพื่อนร่วมงานที่ดีๆ

ช่วงนี้มีงานเข้ามาเยอะมากๆ เข้า high season มีทั้งที่ดอนเมือง ภูเก็ต สุวรรณภูมิ แต่ก็ดีค่ะ จะได้ไม่ว่างมาก

2. ครอบครัว ตั้งแต่แต่งงานมา นี่ก็ปีกับสามเดือนแล้ว มินีคิดว่าน่าจะถึงเวลาที่เราจะมีตัวน้อยๆ เพื่อทำให้ครอบครัวเราสมบูรณ์มากขึ้น หนึ่งปีที่ผ่านมา เราสองคนใช้ชีวิตแบบไม่มีภาระ และมานั่งคุยกันว่า มันน่าจะถึงเวลาแล้วเนอะที่เราจะมีเด็กเล็กๆ เข้ามาเติมเต็มชีวิตคู่ของเรา ตอนนี้การดำรงชีวิตของเราก็เป็นแบบปรกติ เราไม่ทะเลาะกันอีกเลย หลังจากที่เรามีปากเสียงกันเมื่อหลายเดือนก่อน เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เราให้อภัยกัน เราเข้าใจกันก็พอแล้ว

เมื่อวานไปเดินเล่นที่สวนจตุจักร ได้ของมาแต่งห้องด้วยค่ะ เราสองคนก็ช่วยกันตกแต่งไปตามประสา สามีแอบหลับบ้าง เราก็ไม่ว่ากันเนอะ เราได้ Sticker Wall Paper มาสองแบบ

 

ติดรูปนี้แล้วเบี้ยว เพราะสามีไม่ช่วยดู มัวแต่หลับอ่ะ!

 

ส่วนอันนี้ชอบมากเลยค่ะ ดูแล้ว โลกเราโครตสดใสเลย อิอิอิ

 

จริงๆ อยากจะแปะรูปอื่นๆ อีกนะค่ะ แต่สามีห้ามไว้ แปะเยอะๆ เดี๋ยวรกอ่ะ

แปะเสร็จ บังคับให้สามียืนเป็นแบบ 555+ ดูหน้าเขาดิ๊!

นอกจากจะมีกิจกรรมที่ทำร่วมกันแบบนี้แล้ว อีกนึงกิจกรรมที่สามีไม่ค่อยช่วย เพราะเขาไม่ถนัดเอาซะเลย แต่มินีก็เต็มใจทำให้ คือ ทำอาหาร เป็นคนทำอาหารไม่ค่อยเก่ง แต่รสชาติก็ใช้ได้อยู่ (สามีบอก ไม่รู้จะเชื่อได้มั้ย?) แต่ก็มีพลาดไปบ้าง เช่น มินีซื้อเครื่องปรุงที่จะเตรียมทำผักกระเพรา แต่ก็ซื้ออะไรที่มันไม่เกี่ยวกับผัดกระเพราเลย อิอิอิ เช่น..... 

 

คือมินีตั้งใจจะทำผัดกระเพราไก่สับ แอบใส่ตับไปด้วย จะได้บำรุงเลือดของตัวเอง อิอิอิ ตอนแรกก็หยิบใบกระเพรามาแล้วนะ แต่แอบเห็นว่าใบมันไม่สดเท่าไร เลยไปเปลี่ยน แต่มินีไม่ได้ดูว่ามีใบโหระพาตั้งอยู่ใกล้ๆ เลยหยิบใบโหระพามาซะงั้น ไม่ได้เอะใจ จนมาถึงบ้าน แล้วมันจะเป็นผัดกระเพรามั้ยเนี้ย??? เอ๋อตลอดๆๆ

 

ผัดกระเพรา (โหระพา) ไก่สับใส่ตับด้วยจ้า

ทำออกมา สามีก็ชมว่าอร่อยอยู่ดี สงสัยจะกลัวมินีเตะหม้อข้าว ถ้าบอกว่าไม่อร่อย อิอิ

 

วันต่อมา แก้ตัวด้วยการทำกระเพราไก่กรอบ โดยที่มินีมีไก่ย่างห้าดาวนอนรออยู่ในตู้เย็น ครั้นจะเอามันไปอุ่นในไมโครเวฟก็น่าจะดีนะ แต่ คิดว่า ไม่น่าอร่อย และรสชาติก็งั้นๆๆ เลยเอามาทำกระเพราซะเลย แก้ตัวจากครั้งที่แล้ว ผัดออกมา อร่อยมากๆๆ อิอิอิ สามีบอกอีกนั้นแหละ สังเกตจากการกินข้าวหลายจานของเขาค่ะ

ส่วนล่าสุด ได้เนื้อจากน้องมิต ที่บ้านเขาทำบุญแจกจ่ายเนื้อเพื่อเป็นการบริจาค ในเทศกาลตรุษอินดิลอัฏฮา เมื่อวันที่ 27 ที่ผ่านมา

 

มินีตั้งชื่อว่า เนื้อสวรรค์ในน้ำมัน 555+ ทำไมถึงเป็นเนื้อสวรรค์?? ก็รสอร่อยเหมื่อนสวรรค์เลยไงค่ะ 555+

3. ส่วนสุดท้ายคือ ศาสนา ด้วยความที่อยู่ไกลบ้าน กิจกรรมทางศาสนาที่เคยปฏิบัติมาตั้งแต่เด็ก เริ่มห่างหายไป และคนเราส่วนใหญ่จะหันหน้าไปไปพึ่งศาสนาก็ต่อเมื่อเป็นทุกข์ มินีก็เริ่มเป็นแบบนั้น จากที่อยู่กรุงเทพ ไม่ค่อยได้เข้าทำพิธีละหมาดที่สุเหร่าเหมือนอยู่บ้าน วันศุกร์ที่ 27 ที่ผ่านมาเป็นวันสำคัญมากๆ ทางศาสนาอิสลาม คือวันตรุษอินดิลอัฏฮา เป็นวันที่เหล่ามุสลิมชาติทุกคนเฉลิมฉลองแก่ผู้สำเร็จในการประกอบพิธีฮัจ ณ มหานครเมกกะ ประเทศซาอุดิอาราเบีย ในวันนั้นก็จะมีการเชือดสัตว์ เช่น วัว ควาย แพะ แกะ อูฐ เพื่อแจกจ่ายให้กับมุสลิมที่ยากไร้ ก็จะเป็นการทำบุญในวันนั้น มินีก็เชือดนะค่ะ แต่ให้พ่อทำให้ที่บ้านนราฯ ส่งตังค์ให้พ่ออย่างเดียวเลย ไม่ได้อยู่ดูตอนที่เขาทำพิธีเชือด แล้วก็ให้พ่อจัดการแจกจ่ายแก่คนยากไร้ (ปีนี้ปีแรกที่ได้ทำเอง ปีที่ผ่านมา พ่อกับแม่จะทำให้) รู้สึกอิ่มบุญจัง! มินียังนัดน้องสาวที่อยู่กทม และนครสวรรค์ไปละหมาดที่ศูนย์กลางอิสลาม แถวคลองตันด้วย วันนั้น รู้สึกดีมาก ได้มาสุเหร่า ได้พูดคุยกับน้องๆ ที่น่ารัก และรักเราอย่างจริงใจ ได้ประกอบพิธีทางศาสนาที่มินีไม่ค่อยได้มาทำขณะที่เราอยู่กทมกับน้องๆ (แต่มินีก็ยังละหมาดที่บ้านเป็นปรกติ) เพียงแต่ก็รู้สึกว่ามันไม่เต็มทีเลยอ่ะ

 

มินีในชุดละหมาด

 

 My Lovely Sisters

We are Muslim!

 

บรรยากาศ ณ วันนั้น อิ่มบุญ อิ่มบุญ!!!

เป็นสามส่วนที่สำคัญมากๆ ในชีวิตของมินี และคงขาดส่วนนึงส่วนใดไปไม่ได้ ยิ่งตอนนี้รู้สึกว่ามินีเริ่มปฏิบัติในส่วนของศาสนาน้อยไป มินีจะพยายามเติมเต็มให้มันสมบูรณ์ครบถ้วน และจะพยายามทำให้ครบทุกส่วนให้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้ แค่นี้ มันก็ทำให้การดำรงชีวิตของเรามีความสุข แค่เรามองโลกทั้งทางโลก และทางธรรมไปพร้อมๆ กัน มินีเชื่อว่า มันจะทำให้ชีวิตของมินีดีขึ้นมาก

ไดหน้านี้ออกแนวเครียดๆ มากไปหรือป่าวอ่ะ? คือไม่ใช่อะไร แค่มันใกล้ปีใหม่แล้ว อยากจะเริ่มอะไรที่มันดีๆ ในชีวิต มีแต่สิ่งดีๆ เข้ามา ลืมๆ สิ่งที่ไม่ดีๆ

รูปทั้งหมด ถ่ายจาก BB รูปออกมาสวย รับได้ ยิ่งนับวัน ยิ่งหลงรักมันจังเลย!

ทิ้งไว้ให้ดูอีกสองรูป นี่ก็ถ่ายจาก BB เช่นกันค่ะ

ไปแล้วนะค่ะ