~Love To Be...Be In Love~

ไดที่แล้วนีกะว่าจะมาเล่าเรื่องที่ไปล่องเรือ นีมีเหตุผลบางประการที่ไม่สามารถเอามาลงได้ ต้องขอโทษด้วยนะค่ะ---

---ไม่เศร้าแล้ว กลับมาเป็นมินีคนเดิมแล้วจ้า ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ทุกคนมอบให้

ทำให้นีมีพลังอีกเยอะเลย---

No more sadness...New Minee came back again!!!!

Thank you for all willpower that you gave me,

ขอบคุณคุณหงส์มากๆๆ ขอบคุณคุณBeerberly และก็ขอบคุณจีนมากๆๆเน้อ!!!

Thank you Khun Hongfah, Thank you Khun Beerberly and Thanks Gene naka...

มาคราวนี้ ได้เป็นแอร์สมใจฝัน แต่ไม่สนุกอย่างที่คิดเลยนะ เครื่องที่บินไปก็เล็กมาก

ตัวนีเองก็โตซะขนาดนั้น เวลาเสริฟอาหาร แทบคลาน 555

แต่ไฟลท์นี้บินแค่ 50 นาที ผู้โดยซุปเปอร์วีไอพี ไม่กินอะไรมาก

นอกจาก ชาเขียว กับ แซนด์วิช

มาดูรูปกันนะ

เชื่อมั้ยว่านั่งเกร็งมากๆๆ เพราะเป็นครั้งแรกที่บินเป็นแอร์ บริการแขก VIP สุดๆๆ เลยถ่ายรูปซะงั้นเล่น!!!

First time, I fly as a Flight Attendant

ถ่ายใบพัดอีกตามเคย I lovethis engine...

มาถึงแล้วท่าอากาศยานพิษณุโลก Just Arrived Phisanulok Airport

Beechcraft Super King Air 350

ถึงเวลานั่งรอผู้โดยสารแล้วอ่ะ 3 ชัวโมงเลยนะเนี้ย!!!

Wait wait wait .... for passenger!!!

แดดร้อนมากๆๆ

ดูความแตกต่างระหว่างเครื่องของบริษัทนีBeechcraft Super King Air 350กับ เครื่อง JumboBoeing 747 ของOrein Thai

Boeing 747 & Beechcraft Super King Air 350, Very different!!!

(จีนอยากเห็น Uniform ของมินีใช่ป่ะ ? นี่ไง)

ไฟล์ทขากลับไม่มีโอกาสได้ถ่ายรูปเลย ผู้โดยสารท่าทางจะหิวจัด เลยต้องบริการตลอด 50 นาที กลับมาถึงดอนเมืองก็บ่ายแก่ๆๆ แต่นีก็ยังกลับบ้านไม่ได้ เพราะมีงานต่อถึง 3 ทุ่มเลยอ่ะ เหนื่อยมากมายแต่ก็ยังสู้ สู้ สู้ตายค่ะ