~Love To Be...Be In Love~

7 June 2007

something from the sky....

ตั้งชื่อเรื่องแบบนี้ แน่นอนต้องมีภาพจากที่สูงมาอวดเพื่อนๆ แหง่ๆ ใช่แล้วค๊ะ....มินีมีโอกาสได้เข้าพักโรงแรมใบหยกสกายโฮเทล กับคุณอาที่เพิ่งจะบินตรงจากดินแดนขั่วโลกเหนือมาเมืองไทย ไม่รู้ว่านึกยังไงถึงอยากจะพักที่นี่ ร้อยวันพันปีไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยปากว่าอยากเข้ามาพักที่โรงแรมนี่ หลังจากที่มาถึงเมืองไทยเขาก็ขอให้มินีพาเขาไปที่โรงแรมนี่ จริงๆ แล้วเราควรที่จะจองห้องพักก่อนล่วงหน้า แต่นี่มาแบบวอคอินอ่ะ ราคาห้องพักก็แบบว่ารับประทานไม่ลงเลย มินีเลยนึกได้ว่า เรามีบัตร Crew Id นี่หว่า ลองใช้ดูเผื่อจะได้ส่วนลดบ้างไม่มากก็น้อย ตอนที่มินียังไม่ได้ยื่นบัตรให้กับพนักงาน ราคาห้องพักเกินครึ่งหมื่นอ่ะ แต่พอบอกว่าเรามีบัตรลูกเรือนะ เชื่อไหมว่าราคาลดลงมาแบบไม่น่าเชื่อเหลือแค่สองพักนิดๆๆ คุณอายิ้มแบบดีใจ(ในใจมินีรู้แหละว่าอาแทบช็อคกับราคาที่พนักงานบอกไปเมื่อตอนแรก ฮ่า ฮ่า) จัดการเรื่องห้องพักเสร็จ มินีกะอาได้พักชั้นที่ 56ค่ะ สูงที่เดียวดูรูปกันค่ะ

นี่เป็นวิวจากต่างหน้าห้องพักค่ะ ชั้นที่ 56

วิวจากชั้น 77

ห้องพักก็กว้างมากๆ เป็นห้องแบบ delux ค่ะ

ช่วงเย็นๆ เลยต้องหอบเอาเสื้อผ้ามาพักกะอาที่โรงแรม เพราะเช้าวันรุ่งขึ้น อามินีต้องบินกลับบ้านมินีที่ใต้

คืนนั้นเราไปดินเนอร์ระลึกชาติ อาหารประจำเชื้อชาติสักนิด มินีเองไม่ได้ไปกินมานานมากแล้ว อิอิอิ อาหารอาหรับนั้นเอง ว่ากันว่าเชื้อชาติดั้งเดิมของมินีมาจากที่นั้น มิหน่าหล่ะหน้าตามินีถึงได้ออกมาเป็นแบบนี้ ไปไหนมาไหน หรือเวลาซื้อของพนักงานถึงพูดปากิดกับมินีตลอดเลย (ฉันเป็นคนไทยนะย่ะ 0_o)

เริ่มต้นด้วยผักดองและผักสด กินระหว่างรออาหารมา อืมมม

ขนมปังนาน แป้งขนมปังที่เอาไปนวดแล้วปิ้งในโอ่งร้อนๆๆ แผ่นใหญ่มาก กินเท่าไหร่ก็ไม่หมดซะที *_*

กินกับแกงถั่ว ซึ่งเขาเอาถั่วไปบดจนละเอียด ใส่อะไรบ้างนั้นมินีก็ไม่แน่ใจนะ แต่ที่แน่ๆๆ ด้านในสีเหลืองๆๆ นั้นคือน้ำมันค่ะ เป็นน้ำมันที่ชาวอาหรับนิยมนำมาทานกับอาหาร มินีไม่รู้ว่าภาษาไทยเรียกว่าอะไร มินีชอบเอาน้ำมันนี้มากินกับข้าวสวยร้อนๆๆ อร่อยมากๆ (ไม่ต้องแปลกใจที่ตัวมินีใหญ่ ก็เพราะงี้แหละ)

ตามด้วยกาบับแพะ เป็นเนื้อแพะย่างค่ะ ใครไปซอยนานาบ่อยๆ คงจะคุ้นตากับอาหารแบบนี้ อร่อยๆๆ อาหารสุดโปรดเลย

หลังจากกินเสร็จ กลับมานอนที่โรงแรม ดึกๆ มินีนอนไม่หลับเลย ร้อนมากด้วย ทั้งๆ ที่เปิดแอร์แบบเย็นมากๆ แล้ว แต่ทำไมมันถึงร้อนนะ มานึกขึ้นได้ โอ้นี่เรากินเนื้อแพะเยอะไปป่าวหว่า มันถึงได้ร้อนในอะไรเยี่ยงนี้ ตื่นมาดื่มน้ำทุกๆ ระยะเลยตื่นตอนเช้าไม่สดชื่นเลยค่ะ

9 June 2007 02:00 LT

มินีต้องบินไปรับผู้โดยสารที่เชียงใหม่ตั้งแต่ตีสี่ มินีไม่อยากไปเลย เพราะมินีตะลอนๆ กับอาตั้งแต่วันที่เจ็ดถึงแปด นอนก็ไม่ได้นอน เพลียมากด้วย แต่เจ้านายบอกว่ายังไงก็ต้องไป อืม!! ลำบากใจจริงๆ เพราะงานนี้มันมีอะไรที่ซับซ้อนค่ะ มินีเล่าให้ฟังคร่าวๆ ล่ะกัน คือว่า ทางบริษัทได้รับ requirementจากโรงแรมโอเรียลเต็ลว่าจะมีแขก VIPต้องการเช่าเหมาลำเครื่องบินเจ็ท แต่เครื่องบริษัทมินีไม่สามารถที่จะให้เขาเช่าได้ แต่เราก็พยายามหาเครื่องบินลำอื่นแทน สุดท้ายมาลงเอ่ยที่บริษัทบ้านใกล้เรือนเคืองของเรานี่เอง (ขอไม่เอ่ยชื่อบริษัทนะค่ะ) และเจ้านายมินีต้องการให้มินีบินไปเครื่องด้วย เพื่อที่จะดูแลลูกค้าเราได้เต็มที่ เพราะถ้าไม่มีเจ้าหน้าที่ของเราไปเลยเนี้ย เจ้านายมินีเป็นห่วงเรื่องการดูแลลูกค้าคนนี้มากๆ ต้องดูแลเขาให้เต็มที่ให้สมกับเงินที่เขาจ่ายเรามาไง แต่ความซวยมันมาตกอยู่กับมินีทุกทีสิหน่า มินีพยายามบอกว่าให้คนอื่นไปแทนได้ไหม? มินีไม่ไหว ไม่ได้นอนติดกันมาสามคืนแล้ว คือนอนไม่พอไง แต่เจ้านายก็สั่งกำชับว่าต้องเป็นมินี อืมมมม ใช้งานเยี่ยงนี้ เดี๋ยวเม้งฟ้องกระทรวงแรงงานซะเลยดีไหมเนี้ย??? แต่ก็นะ มินีก็ต้องจำใจไป ที่มินีงอแงนั้น เพราะต้องตื่นตั้งแต่ตีสอง ตีสามต้องโชว์ที่เครื่อง พร้อมบรีฟกับนักบินที่โครตกวนส้นทีนสุดๆๆ คือเขาไม่อยากให้คนของบริษัทมินีไปไง เพราะด้วยอะไรหลายๆ อย่างมินีพูดไม่ได้บริษัทมินีสามารถหาลูกค้า VIP ได้ แต่บริษัทของเขาหาไม่ได้ หรือไม่หา อันนี้ก็ไม่แน่ใจนะ???? แล้วยังจะมากีดกันเรา ตอนบรีฟเขาเลยพูดจาไม่ค่อยเข้าหูเท่าไหร่บอกว่าบริษัทของเขาไม่ค่อยให้ใครบินไปเครื่องหรอกนะ มีแต่บริษัทยูนี่แหละ ก็โอเคนะ ยูดูแลผู้โดยสารที่เชียงใหม่ไป แต่บนเครื่องเป็นหน้าที่เขา ประมาณว่าห้ามยุ่งอ่ะดูมันสิ!!! เป็นฝรั่งออสซี่ที่ใจแคบมากๆ มินีเลยไม่สนใจ ขึ้นเครื่องมันก็หลับเลย (นั่งเครื่อง Jetนิ่มสบายจัง เสมือนเป็นผู้โดยสารไฮโซ 5555) แอบเก็บภาพมาเหมือนกัน

เครื่องแบบนี้แหละที่มินีบินไปด้วย

กัปตันเขาปิดไฟก่อนจะ Take Off อ่ะ มืดเลย

กำลังไต่ระดับค่ะ มันเร็วและแรงจนภาพข้างนอกหน้าต่างเบลอไปเลย แต่ข้างในยังชัด งงเนอะ!!!!

เอาสักหน่อยนหน่า.....

จริงๆ รูปนี่ไม่ได้ต่างอะไรเลย มินีชอบก็เท่านั้นเองค่ะ เลยเอามาลงทั้งสองรูป

ท้องฟ้าตอนที่พระอาทิตย์ขึ้นค่ะ นี่เป็นเที่ยวบินขากลับมาดอนเมือง มินีนั่งด้านหลังของผู้โดยสาร อืม!!! แอบนั่งอิจฉาความหวานของผู้โดยสาร VIP ทั้งสอง ดูท่าทางเขาจะรักกันมากเนอะ ตาร้อนๆๆๆ

ปีกเครื่องที่กระทบกับแสงแดดยามแรกแย้ม สวยจัง!!

มื้อเช้าของมินีน้ำแร่ค่ะ

ที่กินแต่น้ำเพราะหมั่นไส้กัปตัน เลยขี้เกียจยุ่งกับเขา เขาบอกมินีว่าจะเอาอะไรให้บอกเขา ถ้าทำเอง เดี๋ยวมันจะกินมินีแทนแซนวิชที่มันเคี้ยวเอื้องอยู่แหม!! ไอ้เราก็ทำงานบนเครื่องมานานแล้วนะ แล้วเครื่องของเขาก็ไม่ได้มีครัวอะไรที่ยุ่งยากเลยจะกินกาแฟก็แค่ฉีกกาแฟสำเร็จรูปกับน้ำร้อนก็เสร็จแล้ว ก็อย่างที่ว่าแหละ เขาไม่อยากให้บินไปกับเขาตั้งแต่แรกแล้วไงมินีเองก็ไม่ได้อยากไปหรอกนะ ถ้าไม่ใช่คำสั่งเจ้านาย มินีไม่ไปให้คุณมานั่งมองเราเหมือนตัวแปลกๆ อย่างนี้หรอก

บินกลับมาถึงดอนเมืองก็ประมาณหกโมงกว่าๆ อยู่เรียนหนังสือต่อเลย จริงๆ จะกลับบ้านไปนอนก็ได้ แต่เสียดายเวลาอ่ะ นั่งเรียนหนังสือต่ออีกสองชั่วโมงดีกว่า

วันนี้เรียนเรื่อง Basic Instrument ของเครื่องบินค่ะ ที่ตัดสินใจนั่งเรียน เพราะจะได้เรียนเกาะกลุ่มกันไปกับเพื่อนๆ คนอื่นๆ เขาค่ะ

ทำงานในภาวะที่กดดันทางด้านร่างกายและจิตใจเนี้ย บั่นทอนกำลังเรามากเลย หมดแรงเหมือนคนทำงานหนัก จริงๆ มันก็ไม่ได้เหนื่อยอะไรขนาดนั้น จิตใจเนี้ยสำคัญจริงๆๆ

หมดแรงก็พัก แล้วกลับมาฮึดสู้กันใหม่ จริงไหม? มินีไปก่อนนะค่ะ รักทุกคนอีกเช่นเคยค่ะ

มีความสุขวันวันหยุดนะค่ะ