เพื่อนๆ เคยมานั่งนึกถึงวันก่อนๆ ที่เคยผ่านมาในชีวิตบ้างมั้ย? มินีเป็นอย่างนี้อยู่บ่อยๆ อย่างวันนี้ อยู่ๆ ก็มานั่งนึกถึงว่า เมื่อวันนี้ เมื่อปีที่แล้ว (20 Sep 06)

เราอยู่ที่ไหน ทำอะไรอยู่หน่า???

นึกได้ว่าก่อนวันที่ 20 Sep 06 มีเหตุการณ์นึงซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่มีเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในวงการเมืองไทย คือการปฏิวัติครั้งนั้นทำให้เรามีคำเรียกกันติดปากว่า "โปรดฟังอีกครั้งนึง" ในคืนวันที่ 18 Sep 07 ตอนนั้นมินีหลับแต่หัวค่ำ เพราะเช้ามืดของวันที่ 19 Sep 07 มินีต้องเดินทางไปทำงานที่หาดใหญ่ แต่มินีก็ต้องไปค้างคืนที่นั้น ก็เพราะการปฏิวัตินี้แหละ ทำให้งานมันล้าช้าออกไป จนวันที่ 20 Sep 07 จนช่วงบ่ายๆ มินีก็บินกลับมากรุงเทพฯ

(เพื่อนคงจะงง งั้นลองไปอ่านเรื่องเก่าได้ที่http://minee.exteen.com/20060922/entry)

มีอะไรหลายอย่างที่ประทับใจ และเป็นการทำงานต่างจังหวัดครั้งแรก และไปคนเดียวด้วย คือเป็นการไปทำงานคนเดียวจริงๆ ไม่มีใครช่วยเหลือเราเลย เราต้องทำให้ได้ แต่สุดท้ายมินีก็ทำได้ และทำได้ดีด้วย จนพี่ๆ ที่ท่าฯ หาดใหญ่เอ่ยปากชมว่าเก่งจัง!! "ทำคนเดียวได้ด้วย น้องคล่องดีเนอะ"แอบยิ้มสิเรา อิอิอิปรกติอย่างงานที่มินีทำ ต้องมีประมาณ 2-3 คน ก็นะ!!! เจ้านายเขาอยากให้ประหยัดงบประมาณในการเดินทาง เพราะขาไปนั่ง BC ของสายการบินนกแอร์ขากลับก็ต้องไปขอคุณทิม กัปตันของเครื่องที่บินลำที่มินีไปทำงานให้กลับด้วย เพราะ Flight เต็มหมด จริงๆ เจ้านายก็อยากให้กลับกับเครื่องของคุณทิมนั้นแหละ แต่ต้องอยู่ที่เขาจะอนุญาตหรือป่าว? ถ้าเขาอนุญาต ก็ดีไป แต่ถ้าไม่เนี้ย มินีก็ต้องหาทางกลับเอง ตอนนั้นเลยไปสอบถามตั๋วไว้ก่อน เพราะถ้ามีที่นั่งว่างมินีจะซื้อตั๋วไว้เลย ไม่กล้าขอคุณทิมเหมือนกัน เพราะมินีไม่รู้ว่าเขาเป็นคนยังไง โดยส่วนมากนักบินออสเตรเลียนจะค่อนข้างงี่..... แต่คุณทิมไม่เป็นอย่างนั้นเลย นิสัยดี น่ารักมากๆๆเขาก็อนุญาตด้วยสีหน้าที่แสดงออกว่าเต็มใจสุดๆ (แอบสังเกตค่ะ) สรุปตั๋วเต็ม มินีเลยรวบรวมความกล้า ขอเขากลับด้วย (พูดเหมือนเดินไปโบกรถข้างทางเลยเนอะ )สุดท้ายการทำงานของมินีที่เดินทางไปทำคนเดียว ก็ไปได้สวย ทุกอย่างเพอร์เฟ็ก ดีจ้ายยยยยสุดๆ ค่ะ

แล้วทำไมมินีถึงได้เอาเรื่องนี้มาเล่านะ อืมๆๆ จริงๆ ก็ไม่มีไรหรอก เพียงแต่ว่าเคยได้ทำคริปวีดีโอให้กับคุณทิม นักบินคนที่พูดถึงนี้แหละก่อนที่เขาจะเดินทางกลับบ้านเขา โดยที่ภาระกิจที่นี้ก็เสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้ว http://minee.exteen.com/20061128/finished-with-hs-cns แต่มินียังไม่เคยเอามาให้เพื่อนๆ คนไหนได้ดูเลย แล้วนี้ก็ผ่านมาหนึ่งปีแล้ว เลยอยากจะเอามาลงให้บล็อคของมินีสักที (ไม่มีอะไรในกอไผ่นะค่ะ)

มิตรภาพที่ดีๆ ยังคงอยู่ ถึงแม้ว่าเราไม่ได้ร่วมงานกันเหมือนเมื่อปีที่แล้ว แต่ก็มีโอกาสได้เจอกันเมื่อหลายเดือนก่อน มินีดีใจที่ได้รู้จัก และได้แลกเปลี่ยนความรู้ที่เรามี เป็นโอกาสที่ดีที่มินีได้สัมผัสในสิ่งที่มินีไม่เคยรู้มาก่อน ขอบคุณมากๆ ค่ะ

ปล. 1 ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งกับอุบัติที่เกิดขึ้นที่ภูเก็ตด้วยนะค่ะ

ปล. 2 เดี๋ยวคราวหน้าจะมาเล่าเรื่องเรียนหนุกๆ ตลอดทั้งสัปดาห์ที่สองนะค่ะ

ปล. 3 รักทุกคนนะค่ะ Especially You!!!

Comment

Comment:

Tweet

i know who are you.
from naraboy

#10 By (203.113.77.41) on 2007-10-08 14:11

ตอบคำถาม มันเป็นคำไม่สุภาพครับ ไม่ควรใช้กับเจ้านายนะ

#9 By I [is am are] ก๋อง on 2007-09-21 19:26

ไม่ลืมครับ จะลืมได้ไง ก็มันเป็นวันเกิดผมด้วยนี่นา อิอิ
แบบว่าแต่งตัวจะไปเรียนหนังสือแต่เช้าตรู่ งงเลยคนมันหายหมด พอดีคอนโดอยู่หน้ามหาลัยเลย

#8 By I [is am are] ก๋อง on 2007-09-21 17:22

ต้องขอแสดงความเสียใจกับเหตุการณ์ที่ภูเก็ตด้วยคะ
วันที่20 ของปีที่แล้ว...........นอนอยู่บ้านคะ ดีใจ ได้หยุดงาน ซะงั้น
แต่ก็ตกใจนะคะ ทหารมายืนแถวสี่แยกหน้าบ้าน เต็มเลย
- แหมม ผม ว่า ถ้าใครใจร้ายไม่ยอมให้คุณ minee ไปด้วย
ก็ต้องทบทวนความเป็นผู้ชายหน่อยแล้วครับ

#6 By riddler on 2007-09-21 08:00


อ่านแล้วนึกถึงภาพคุณมินีโบกเครื่องบินกลับบ้าน อิิอ

โอวว คุณมินีเป็นคนจำเหตุการณ์ได้แม่นจังเลยค่ะ

แหะๆ ของหงส์เอง...แค่เรื่องในอาทิตย์ก่อนก็ลืมไปแล้วค่ะ ว่าทำอะไรไปบ้าง

ป.ล.ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของผู้ที่ต้องสูญเสียในเอุบัติเหตเครื่องบินุที่ภูเก็ตด้วยค่ะ

#5 By Hongfha on 2007-09-21 07:41

จำได้แต่คืนวันที่ 19 ค่ะ เข้าบ้านสระผมเสร็จตอนห้าทุ่ม มีคนโทรมาจากจังหวัดชายแดนใต้ ถามว่าที่เขาปฏิวัิติกันนี่ ใครปฏิวัติใคร ดิฉันงงเป็นไก่ตาแตกเพราะไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

ว่าแต่ "ไม่มีอะไรในกอไผ่" นี่เ็ป็น coded message หรือเปล่าคะ

#4 By RogerWilco on 2007-09-21 00:40

พี่นีเล็กก็จำวันนั้นเมื่อปีที่แล้วได้นะคะ เพราะเดินออกมาจากบ้านมีทหารเต็มหน้ารพ.วิภาวดีเลย และเรื่องแม่เล็กเมื่อวานได้ข่าวจากพี่สาวโทรมาบอกเล็กนั่งร้องไห้โดยไม่สนใจใครเลย ประมาณยางอายหายหมดเลยกลั้นไม่ได้เลย บอกไม่ถูกอะพี่นีเพราะเคยเห็นแม่เพื่อนเล็กเป็นแล้วและตอนนี้ก็ตายไปแล้ว รู้สึกใจเสียไง แต่ก็มีพี่เก๋ แอ๊ปเปิ้ลให้กำลังใจ เล็กก็ขอบคุณเค้านะ เล็กรู้แล้วคะว่ามันหายได้แต่แม่มีโรคแทรกซ้อนหลายโรคไงก็เลยกลัวคะ ขอบคุณคะ

#3 By lek{nu_lek@lek_lek} (125.25.74.236) on 2007-09-20 23:50

เป็นคนเก่งตามคำชมของเพื่อนๆจริงด้วยคะ ตั้งแต่ติดตามอ่านเรื่องราวที่เขียนมาตลอดยังนึกชมอยู่ในใจเลยคะ

#2 By MayaKniGht on 2007-09-20 21:38

ดีจังเลยค่ะมีเพื่อนร่วมงานดีๆ การบ้านเสร็จแล้วใช่ปะ เลยมาอัพเนี่ยะ

#1 By Meowzilla Zilla on 2007-09-20 20:37