19 May 08 11:12LT
Donmueang Int'l Airport
18 May 08, บินไปได้เสียที สืบเนื่องจาก flight ที่เจอเหตุการณ์ที่ไม่ได้คาดคิดไว้ เครื่องต้องนอนกราวน์ตั้ง 3 วัน รออะไหล่มาเปลี่ยน ไอ้เราขอรอลุ้นเกือบตายว่าจะบินได้มั้ย มินีอยากให้เขาบินกลับไปไวไว จะได้ปิดงาน เพราะงานอื่นก็เยอะจะแย่อยู่แล้ว
16 May 08, นักบินของเครื่องนั้นก็โทรมาหาบอกว่าอยากจะเข้าไปดูเครื่องที่เสีย เพราะจะมีช่างจาก Jet Aviation กำลังอบรมที่กรุงเทพฯ พอดี เขาจะแวะมาดู แล้วก็เช็คให้ว่าเครื่องเสียเพราะอะไร มินีเลยไปรับเขาตอนบ่าย 3 โมงกว่าๆ นักบินก็ยังมาถามมินีนะว่า คนขับรถเมื่อวานเป็นใคร เขารู้สึกแย่มากๆ พาเขาหลง แล้วยังจะขับรถไปชนอีก มินีขอโทษเขาอีกครั้ง ในใจนึกว่าเขาคงติดใจเรื่องนี้มาก แล้วเขาจะเปลี่ยนใจไปใช้บริการอื่นแทนบริษัทมินีมั้ย???? กลัวจะเสียลูกค้ามากๆ อยู่ซ่อมเครื่องกลับเขาจนดึก กว่าจะกลับถึงบ้านเล่นเอาเที่ยงคืน ไม่ได้กินข้าวด้วย กลับไปไปเคาะประตูห้องคุณอลันว่ามีอะไรให้กินมั้ย หิวมาก คุณอลันโกรธที่มินีกลับบ้านดึก เขาถามว่าใช่หน้าที่ของมินีหรอที่ต้องไปนั่งเฝ้าเขาซ่อมเครื่อง มินีพูดไม่ออกเลย แต่หน้าที่มินีคือต้องส่งเขากลับโรงแรม เพราะน้องช่างคนนึงเขากวนมากๆ มินีขอให้เขาช่วยไปส่ง แต่เขาบอกว่าเขาไม่รู้จักเส้นทางไปโรงแรม ทั้งๆ ที่เขาเคยขับออกบ่อย ถามทางอยู่นั้นแหละว่าอยูที่ไหน ขึ้นทางด่วนตรงไหน ลงตรงไหน คือเขาไม่อยากไปส่งไง มินีเลยบอกให้พี่อีกคนไปส่งกับมินีหน่อย ทั้งๆ ที่พี่คนนั้นกำลังจะกลับต่างจังหวัด แต่เขาก็อุตสาห์รอไปส่ง คือกำลังจะบอกว่าพอองค์กรมันใหญ่ขึ้น ทุกอย่างที่เคยคิดว่าคุยกันง่ายๆ กลับยากขึ้น บ้างครั้งโดนตอบกลับว่าไม่ใช่หน้าที่ ปฎิเสธแบบไม่มีน้ำใจเลย มินีเริ่มเซ็งมาก และก็อยากจะบอกเมื่อกันว่า จริงๆ มันก็ไม่ไช่หน้าที่มินีที่ต้องมารอรับส่งช่างกับนักบินนะ เพราะถ้าเขามาเพื่อซ่อมเครื่อง นั้นก็เป็นหน้าที่ของช่างแล้วที่ต้องดูแลเขา แต่ถ้าเขามาเพื่อบิน มินีไม่ขอร้องเขาแน่ๆ มินีจัดการเองได้ แต่พอขอร้องให้ช่วยไปส่งเขาหน่อย มันดึกมากแล้ว เขาก็ทำเป็นแบบไม่รู้จักทาง ไปไม่ถูก คือไม่เห็นเราเป็นผู้หญิงเลย ไม่เคยคิดจะถามว่าแล้วเราจะกลับบ้านยังไง มินีไม่ได้ขับรถเองด้วยไง เบื่อจริง เพื่อนร่วมงานที่เห็นแก่ตัว มันไม่ทุกคนหรอกนะที่เป็นแบบนี้ ในองค์กรองค์กรนึง ก็จะมีสักคน สองคนที่เป็นแบบนี้ ใช่ไหม?
ยังแฮปปี้อยู่ เพราะไม่รู้ว่าจะซ่อมกันนานแค่ไหน
พี่อาร์ทก็มาดูแล แต่มาเป็บเดี๋ยวเอง ทิ้งกันเลย
รสชาติของคนรุ่นใหม่....
พอเริ่มมืด คุณอลันเริ่มโทรมาถามว่าจะกินข้าวไหม? ไอ้เราคิดว่าเดี๋ยวคงได้กลับแล้ว บอกไปว่าเอา แต่พอเอาเข้าจริงๆ กลับเที่ยงคืน มันโกรธมาก บอกว่าที่หลังไม่ต้องสั่งให้ซื้อข้าวกินเลยนะ!!! ซ่วยจริงๆ
Bae 4
เงา เงา...
เริ่มเกิดอาการเซ็งแล้ว...
in the dark...
เขาเปลี่ยนนู้น ไขนี่ ทำอะไรเยอะแยะเต็มไปหมดเลย ฉันอยากกลับบ้านแล้วววววว
สุดท้ายนักบินเขาคงเห็นอาการมินีเริ่มเซ็ง เลยบอกให้ทุกคนนั่งบนปีกเครื่องให้หมด เขาจะถ่ายรูปให้ อิอิ
18 May 08, 11:50LT
และแล้วเครื่องก็บินกลับไปได้ แต่กว่าจะบินได้นะสิ ยังจะมีการซ่อมต่อนะ ถ้าเป็นมินี มินีไม่กล้าขึ้นไปบินแน่ๆ มันจะดับกลางอากาศหรือป่าวหว่า??? ขอนั่งเครื่องอื่นดีกว่านะ....ช่างที่มาซ่อมเครื่องให้ก็น่ารัก รอดูจนเครื่องบินออกไปก่อน แล้วค่อยกลับ เขาบอกว่าหวังว่าเครื่องคงไม่บินกลับมาแล้วนะ อิอิอิ มินีก็หวังว่าเป็นเช่นนั้น
เสร็จไฟล์ทนี้แล้ว เหนื่อยมากเลย...อยากกินไอติมเย็นๆ อยากนอนดูหนัง อยากนั่งฟังเพลงชิวๆ แต่ไม่มีโอกาสเลย
#1 By riddler on 2008-05-19 12:24