~Love To Be...Be In Love~

เครื่องลำนี้มากับฝนจริงๆ

MD-82 เหมือนเครื่องของวันทูโกเลยค่ะ

พอเครื่องเขาจอดเรียบร้อย ฝนก็เริ่มมาเลยค่ะ พวกเราเดินขึ้นได้เป็บเดียวเอง ฝนเทลงมายังกะฟ้าร่วง ติดอยู่บนเครื่องเกือบชั่วโมงเลย

ขึ้นมาถ่ายรูปกัน ลงไปข้างล่างไม่ได้แล้ว

สาวแอปเปิ้ลสนุกใหญ่ บอกว่าสมใจอยาก อยากเล่นน้ำฝน วันนั้นเลยเปียกปอนกันไปเลย มินีมีแอบโดนฝนนิดหน่อย ตอนนี้ก็เป็นหวัดไปเรียบร้อยแล้ว

ฝนตกแบบโมโหแผ่นดิน ลมแรงมาก เครื่องบินส่ายไปมาด้วยค่ะ

สุดท้ายก็วิ่งลงมาฝ่าฝน เพราะรออยู่บนเครื่องนานไปแล้ว นักบินเองก็อยากไปพักที่โรงแรม ทุลักทุเลกันไป ในแต่ละไฟล์ท เจออะไรต่างๆ นานา...

เศร้าเนอะ ชีวิตคนข้างล่าง....

ตอนนี้ใกล้จะสอบแล้ว การอ่านหนังสือเลยเป็นแบบมาราธอน นอนนิดเดียวเองในแต่ละคืน บวกกับเป็นหวัดเล็กๆ ตอนนี้ก็ไม่เล็กแล้วค่ะ เป็นหวัดใหญ่แล้ว ศุกร์นี้ก็ต้องไปขึ้นเขียงให้ checker มานั่งถามเรา เอาจะถามอะไรก็ว่ามา มินีไม่กลัวไรแล้ว สอบไม่ได้ก็ไปสอบใหม่ ยังไงก็จะเอาจะจนได้แหละหน่า ให้รู้ไปว่า checker จะใจร้ายกับเราเชียวหรือ?

ที่ผ่านมาก็นั่งหัดทำ flight plan ตีรูทบินไปบ้านเกิด (นราฯ) สนุกดี งงดีเหมือนกันแฮะ...+++

ถึงคุณ VAR..

C.Cat...

ได้ Postcard จากคุณ Var แล้วนะค่ะ แต่สภาพค่อนข้างแย่นิดนึง เพราะตู้จดหมายของบริษัทฯ อยู่กลางแดด กลางฝน ไว้คุณ Var ส่งไปที่อยู่ที่บ้านมินีดีกว่าเนอะ (ออกแนวบังคับ) อิอิอิ

Mode : ครอบครัวมือใหม่

ตั้งแต่ไม่สบาย คุณอลันหาข้าว หาปลามาให้กินทุกเย็น ตามสภาพของคุณชายอลัน มื้อนี้มีทั้งลงมือทำเอง กับลงมือขี่มอไซค์ไปซื้อมากินเอง 555+