~Love To Be...Be In Love~

26 Sep 2008 , Time 09:59pm

ผ่านการสอบปากเปล่าแบบไม่ค่อยสวยงามเท่าไหร่ แต่ก็โอเคในระดับนึง กัปตันถามในเรื่องที่เราไม่ค่อยให้ความสำคัญ เลยทำให้คำตอบที่ตอบออกไปไม่โดนใจเขาเลย เขาบอกว่าถ้าเราอ่านหนังสือให้มากกว่านี้ คงตอบได้ตรงประเด็นมากกว่า 555 ยอมรับผิดแบบไม่แก้ตัวเลยค่ะ กัปตันเลยให้ทำรายงานในเรื่องที่เราตอบคำถามเขาไม่ค่อยดีมาซะงั้น แถมบอกว่าให้เขียนนะ ไม่ให้พิมพ์คอมส่ง เพราะเขาอยากให้เราจำในสิ่งที่เราเขียนให้แม่นมากยิ่งขึ้น เขียนกันมันส์ไปเลย นี่มันนานแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้เขียนรายงานด้วยลายมือตัวเองเนี้ย?? แต่ก็ต้องทำอ่ะ นะ ทำไงได้ เขียนก็เขียนว่ะ บรรยากาศที่นั่งสอบช่วงเช้ากัปตันให้ทำ Operational Flight Plan มินีได้รูทบินจากสมุยมาดอนเมืองโดยใช้เครื่องเจ็ทขนาดสองเครื่องยนต์ ส่วนพี่ติ๋มที่ไปสอบด้วยได้รูทบินจากดอนเมืองไปทางเหนือ จำไม่ได้ว่าจังหวัดไรแล้ว ก็นั่งทำอ่ะนะ มีปรึกษากันบ้าง ไม่บ้างหรอก ช่วยกันเลยล่ะ 555 กัปตันไม่มานั่งเฝ้าหรอก หลังจากทำเสร็จ กัปตันก็มีถามเรื่อง Flight Plan นิดหน่อย ก่อนปล่อยให้เราไปพักเที่ยง จากนั้นช่วงบ่ายเป็นช่วงที่กัปตันถามแหลกเลย ถามทุกเรื่อง ห้องที่สอบก็ร้อนมาก แอร์เปิดไม่ได้ มินีไม่รู้สึกอะไรมาก เพราะตอนที่สอบมินีไม่สบายไม่อยากอยู่ในห้องแอร์อยู่แล้ว แต่กัปตันกับพี่ติ๋มสิแย่เลย ร้อนเหงื่อแตก หลังๆๆ พอ 3-4 โมงเย็นกัปตันเริ่มร้อนจนโมโห ยิ่งตอบคำถามไม่โดนใจอีก ไปกันใหญ่เลย บ่นๆๆๆๆเรากับพี่ติ๋มใหญ่เลย 555 ขำอ่ะ คือก็เข้าใจนะ แล้วสิ่งที่เราตอบไปมันก็ไม่ได้ผิดนะ แต่เขาจะให้เราบอกแบบละเอียดไปเลย “ฉันไม่ใช่นักบินนะ” กัปตันเขาบอกว่าตั้งแต่ต้นแล้วว่า Flight Operations Officer เนี้ยต้องเป็นเสมือนลมใต้ปีกให้กับนักบิน เพื่อที่จะทำให้เครื่องบินสามารถบินไปได้ เขาเข้าใจเปรียบเทียบเนอะ!!! แต่ตอนนี้ก็ส่งรายงานไปเรียบร้อยแล้ว รอกัปตันส่งเรื่องอนุมัติใบอนุญาตประจำตำแหน่งของพนักงานอำนวยการบิน (Flight Operations Officer & Flight Dispatcher License) เย้ เย้ เย้ สิ่งที่รอมานานมากๆๆ ใกล้จะเป็นจริงแล้ว

ใครเคยอ่าน Vogue ฉบับ limited edition เล่มนี้บ้างค่ะ 555+

ช่วงนี้ใกล้จะสิ้นสุดเดือนถือศีลอดแล้ว คุณสามีก็จะกลับไปฉลองที่นราธิวาส ส่วนมินีไม่ได้กลับ ต้องอยู่บ้านคนเดียว (คิดแล้วยังกลัวไม่หาย) เลยชวนแอปเปิ้ลมานอนเป็นเพื่อน พูดถึงคุณสามีแล้ว เมื่อสองวันก่อนมีงอนเราแบบแรงมากๆๆ เลย คือไม่ได้ทะเลาะกัน แต่เขางอนเรามากๆๆๆๆ คือมินีและเจ้านายมีนัดประชุมกับลูกค้าเรื่องงานในฝ่ายของมินีเอง มินีปฏิเสธไม่ได้ด้วย เลยต้องไปกับเขา ในใจแอบกลัวแล้วว่า ถ้ากลับบ้านดึกเนี้ย ต้องงานเข้าแน่ๆๆ แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆๆ คุณอลันงอนมากๆๆ ที่มินีถึงบ้านตอนเกือบตีหนึ่ง
จริงๆ แล้วการประชุมครั้งนี้ มันมีส่วนสำคัญกับงานในฝ่ายของมินีมากๆๆ เรากำลังจะหาทางเอาลูกค้ารายใหญ่อับดับต้นๆๆของโลกให้เข้ามาอยู่กับเรา ซึ่งมินีรู้จักกับคนคนนึงที่ทำงานอยุ่ในนั้น และมีส่วนสำคัญมากๆ ในการตัดสินใจครั้งนี้ การที่มินีรู้จักเขาได้ก็เพราะงานด้านนี้นี่แหละ ตอนนั้นยังอยู่ที่บริษัทเก่า แต่มินีไม่เคยที่จะเลิกติดต่อกับเขาเลย มีการโทรคุยกันบ้าง ถามทุกข์สุขตามประสาคนรู้จัก พอมาอยู่ที่นี่ มินีก็เลยแนะนำให้เจ้านายรู้จักเขา แล้วทางบริษัทมินีก็เคยร่วมงานกันแบบครั้งคราวบ้างกับบริษัทของเขา ทำให้เขาเห็นถึงการเติมโตแบบก้าวกระโดดของบริษัทที่มินีทำอยู่ ตัวเขาเองก็สนใจที่จะร่วมงานกัน วันนั้นเลยอยู่คุยกันนานมาก แล้วกว่าจะเข้าประเด็นที่เราอยากจะหารือก็ปาเข้าไป 5 ทุ่มกว่าแล้ว (แล้วคุณจะนัดตอน 2 ทุ่มทำไมว่ะ) นั้นแหละ งานเข้าเลย สามีขู่ว่าจะกลับไปนราฯ แล้วไม่ขึ้นมาหาอีกเลย ไอ้เราก็กลัวสิ (ไม่ได้กลัวที่เขาจะไม่มาหานะ แต่กลัวที่ต้องอยู่บ้านที่เปรียบเสมือนสวนสัตว์มากกว่า เดี๋ยวตุ๊กแต เดี๋ยวงู มาเยี่ยมแบบไม่ได้รับเชิญ) เขาก็ยิ่งงอน หาว่าเราไม่แคร์เขาอีก ซะงั้น!!! เฮ้อ!! ก็คุณอยากมาขู่เราทำไมล่ะ จริงๆหนะคนเรา ขู่คนอื่นแล้ว ยังจะมาว่าเขาอีก
ซึ่งตัวมินีเองถ้าไม่มีอะไรที่มันทำให้เรารู้สึกหนักหนาไรมาก เราก็ไม่พูด ไม่คิดมากอยู่แล้ว อย่างที่เคยคุยกันว่างานของมินีไม่เหมือนคนอื่น เขาต้องทำความเข้าใจนิดนึงนะ เราคุยกันเยอะมากแล้ว ถ้าให้เลือกจริงๆๆ เราเองก็ไม่อยากทำงานแบบห่ามรุ่งห่ามค่ำแบบนี้หรอก ไม่ต่างอะไรกับกรรมกรเลย เหนื่อยมากๆๆ จะมาโกรธเราแบบไม่มีเหตุผลมันก็แย่ไปนิดนะ เขาเลยเริ่มเข้าใจ แล้วเริ่มอ่อนลง มินีพยายามมากๆๆ เลยนะ แต่มันไม่สามารถเปลี่ยนแบบทันทีทันใดได้หรอก มันต้องค่อยเป็นค่อยไปสิ มินีสัญญาว่าจะพยายามให้มากกว่าเดิม ไม่เบื่อหรอกที่จะมีคุณอยู่ข้างๆ แค่บ้างเวลาอยากมีคุณเป็นกำลังใจบ้างในวันที่เราเหนื่อย เราท้อ มันคงจะดีขึ้นเยอะเลยที่เดียว มินีเข้าใจเลยว่าการใช้ชีวิตคู่นั้นมันยาก และจะยากยิ่งกว่าถ้าเราต้องค่อยประคับประคองให้มันลงตัวแบบที่เราทั้งสองต้องให้เป็น ต้องอาศัยความเข้าใจเป็นพื้นฐานเป็นสำคัญ...จบ

ยัง ยัง....

Postcard วันนี้ ได้รับมาหลายวันแล้วล่ะ แต่ยังไม่มีเวลามาอัพ วันนี้ได้ฤกษ์สักทีเนอะ แต่ละใบได้รับจากคุณ Var ทั้งหมดเลย จนเพื่อนๆ ที่  office แอบอิจฉาตาร้อนกันไป อิอิอิ
 

ใบแรกได้รับเมื่อวันที่ 19 ก.ย 08 รูปนี้เหมือนคุณแมวจะจนมุมเนอะ โดนปาปารัสซีแอบถ่ายซะงั้น

ใบที่สองได้รับเมื่อ 22 ก.ย. 51 คุณแมวมีเล่นกระโดดข้ามน้ำ เหมือนมินีตอนเด็กๆ เลย ตอนนั้นขายังสั้น เวลาเห็นน้ำขังแบบนี้ ต้องกระโดดข้ามให้ได้ ตอนนี้ขายาวแล้ว แต่ก็ยังกระโดด  อิอิอิ

ใบที่สามได้รับพร้อมกันกับใบที่สอง น้องแมวสองตัวกำลังทำไรอยู่หน่า???

เออ...เข้าเว็ป photofunia ได้ทำไรหนุกๆ อีกแล้วค่ะ

เงินสกุลนี้ซื้อได้ทุกอย่าง...ยกเว้นหัวใจมินี คริ คริ (แหวะ แหวะๆๆ)

ทำให้สามีสักอัน เห็นว่าจะไม่ได้เจอหน้ากันตั้งหนึ่งอาทิตย์เต็มๆๆๆ มินีเลยโสดเลย กร๊ากกกกกก ต้องรีบโทรนัดเพื่อนๆๆไปเปรี้ยวซะแล้ว สามีไม่อยู่ มินีร่าเริงเลยค่ะ 5555+ ล้อเล่นนะ...มินีต้องเศร้าสิ อยู่คนเดียวนี่หน่า... ทำเล่นอีกเยอะ แต่ดูแค่นี้กันนะ หุหุหุ

เริ่มเข้าช่วง high season แล้วค่ะ Royal Jet เริ่มทยอยบินมาแล้ว (งานธรรมดาที่ไม่ธรรมดาสำหรับ Royal Jet) + งานอื่นๆ เริ่มเข้ามาเยอะขึ้น...มี booking งานตอนสิ้นปีพอดิบพอดี ที่สมุย อยู่ตั้ง 5วันแหนะ คราวนี้ต้องมานั่งลุ้นกันว่าใครจะได้ไป 5555+ เพรี้ยง...ขอให้เป็นมินีทีเถอะ จะได้หิ้วสามีไปฮานีมูนที่นั้นซะเลย 555+ ประหยัดค่าโรงแรมไปเลย แถมได้เงินเที่ยวอีกต่างหาก 555+ 

เดือนๆๆนี่ผ่านไปเร็วจริงๆๆ เนอะก็จะสิ้นเดือนกันยาอีกแล้ว...อีกไม่กี่เดือนก็จะสิ้นปีแล้วสิ...มีความสุขกับทุกๆ วันนะค่ะ รักทุกคนนะค่ะ ไม่มียกเว้นทั้งนั้น คริ คริ คริ