~Love To Be...Be In Love~

7 Dec 08, Time 12:01LT

ทำงานวันอาทิตย์ มันเงียบ แล้วก็สบายดีแท้ ไม่ต้องยุ่งกับใคร ไม่ต้องมานั่งรับโทรศัพท์ที่ไม่ใช่สายของเรา เสมือนเราเป็นโอเปอเรเตอร์ไปแล้วตอนนี้ ที่ทำงานมีมินี มีพี่หญิง ผึ้ง แล้วก็ช่างอีก 3-4 คน เอนทรี่ที่แล้วมินีทิ้งท้ายว่าได้รับ licence แล้ว วันนี้เลยเอา licence มาอวดเพื่อน หุหุหุ

เย้ เย้ ได้แล้ววุ้ย.....

23-24 NOV 08 @ VTSP (Phuket Int'l Airpot)

ประเดิมงานแรกแบบมี licence ที่ภูเก็ต โดยที่ไม่มีพี่อาร์ทไปด้วยเหมือนเมื่อก่อน 555+ ไปกับพี่ทัช ไปนอนค้างที่ภูเก็ตหนึงคืน ตอนแรกเครื่องกำหนดลงตอนหกโมงกว่าๆๆ ไหงถึงดีเลย์ถึงสองทุ่มเนี้ย เซ็งเป็ดจริงๆ อุตสาห์มารอที่สนามบินตั้งแต่ สี่โมงเย็น รู้งี้ไปเล่นน้ำทะเลยังได้เลย ไปคราวนี้ ได้ไปกินน้ำพริกกุ้งเสียบด้วย ขอบอกอร่อยมากๆๆ เผ็ดสะใจ กินจนหมด เพิ่งนึกได้ว่าลืมถ่ายรูปอ่ะ 555+ เอาเป็นว่ารับรู้ล่ะกันนะว่ามันสุดยอดดดดด.... ไอ้ตอนที่ไปถึงสนามบินพี่ทัชจัดการไปเช่ารถ มินีก็อยู่สนามบินจัดการเรื่องเอกสารทำ flight ไปเรื่อย ทั้งเรื่องบัตร เรื่องส่งเอกสารที่พิธีการบินต่างๆ ไปตม. ศก. มาเรียบร้อย เลยขับรถไปเช็คอินก่อน ที่พักก็อยู่ตั้งไกล นู้นเลยเข้าเมืองไป มินีอยากพักใกล้ๆ สนามบิน จะได้ไม่ต้องรีบร้อนมาก แต่ก็นะ เลือกอะไรมากไม่ได้ ส่วนตัวนักบินสิ พักที่ Indigo Pearl บรรยากาสดี๊ดี อิจฉาอ่ะ อยากพักที่นั้นบ้าง

on the way to the hotel

มีเวลาไปเที่ยวทะเลใกล้สนามบิน

ทะเลยามเย็น เมฆเริ่มหนา ฝนกำลังจะมา

เปลือกหอย กับมือเหี่ยวๆ ของเรา

นั่งเหงากับพี่ทัชที่ terminal ตั้งนานกว่าจะถึงสองทุ่ม เบื่อกับการที่เครื่องดีเลย์แบบนี้จัง...พอนาฬิกาเเตะที่สองทุ่มปุ๊บ มินีกับพี่ทัชเดินไปที่ทางออก เพื่อจะไปรอที่หลุมจอดเครื่องเลย วันนี้ฟ้ามืด ไม่มีดาวให้เห็น ฝนก็เริ่มตก แล้วก็หยุดไปภายในเวลาไม่กี่นาที หลังจากนั้นได้ยินเสียงเครื่องเรียก app ดีใจโว้ย...เครื่องใกล้ลง เราจะได้กลับไปพักสักที พอเครื่องลงมินีเดินข้าไปถามนักบินว่าเอาน้ำมันเลยหรือป่าว หรือว่าจะเติมพรุ่งนี้ เขาบอกว่าเติมเลยพรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องรีบมา เสียเวลาไปอีกครึ่งชั่วโมง โอเคไม่ว่ากัน ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วนักบินคนนี้เอารูทที่จะบินไปกัวลาฯ มาให้ และบอกว่า มินีเปิด flight plan ให้เขาได้หรือป่าว? หุหุหุ ได้สิ แต่ให้พี่อาร์ททำให้ 555+ คือ ไม่มี Chart ในมือ เลยโทรบอกพี่อาร์ทว่า นักบินเขาจะบินเข้ารูทนี้ๆๆๆ นะ พี่อาร์ทงง ตกลงมันจะไปมาเลย์ หรือจะไปสิงค์โปร์เนี้ย รูทที่มันบอกเนี้ย มันสิงค์โปร์แล้วนะ ลองกลับไปถามเขาไหมสินี??? เอ้าท์ ตานักบินคนนี้เมาเครื่องหรือไง!!! มันขอโทษเราใหญ่ (จริงๆ ไม่ได้มีไรผิดร้ายแรงเลย แค่จำรูทผิด มินีเองก็ไม่เคยจำ ต้องเปิด chart ตลอดแหละ แต่สำหรับพี่อาร์ทแล้ว ทุกอย่างเขาจะจำได้เกือบหมด สุดยอดจริงๆ ลูกพี่เรา!!) เล่นเอาเราเหนื่อยไปเลยคืนนั้น กลับไปฉันจะนอนแช่น้ำอุ่นให้สบายตัวไปเลย...

นักบินคนนี้ เขารู้ว่ามินีแต่งงานแล้ว แต่มินีไม่ใส่แหวน เขาเลยไม่เชื่อว่าเราแต่งงานแล้ว เขาขอดูแหวน มินีเลยบอกเขาว่า "Married, but no ring" 555+ เล่นเอาฝรั่งงงไปเลย เขาก็ทำหน้าแปลกๆ นะ ว่าทำไมถึงไม่ใส่แหวน ที่จริงมีเหตุผลตรงที่คุณสามีไม่ชอบใส่เครื่องประดับ แต่มินีชอบ แต่ในเมื่อมันเป็นแหวนที่ควรจะใส่คู่กัน คุณสามีเลือกที่จะไม่ใส่ มินีเลยไม่ใส่บ้าง 555+ เหตุผลดีไหม? คือข้อดีคือ คนอื่นๆ คิดว่าเรายังโสด ทำให้อายุดูไม่มากนัก ข้อเสียคือ มีคนเขามายุ่งด้วย (หรือป่าวหว่า?? หรือคิดไปเอง 555+) ถ้าคุณสามีเข้ามาอ่านเอนทรี่นี้ คงจะเปลี่ยนใจมาใส่แหวนเถอะนะ หุหุหุ

วันรุ่งขึ้นตื่นแต่เช้า รีบเตรียมตัวไปทำ Flight วันนี้เครื่องจะบินออกไป WMSA (KUL) ไม่มีไรมาก แค่รอนักบินมา แล้วก็พาไปที่เครื่องเลย น้ำมันก็เติมตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ทุกอย่างพร้อม เครื่องก็บินออกไปแบบ on time เราก็ได้เวลากลับกทม.สักที คราวนี้เดินทางทั้งไป-กลับกับการบินไทย หลับตลอดไฟล์ท

กลับมาถึงดอนเมืองตอนสี่โมงเย็น เข้าที่ office ก่อนเลย เพราะต้องรอทำไฟล์ทของ Royal Jet เลือกวันมาดีมากๆๆ เพราะวันนั้นเป็นวันแรกที่กลุ่มพันธมิตรฯ เข้าบุกดอนเมือง วุ่นวายมากๆ ตม.ไม่มีที่ให้ทำงาน เราก็ประสานกับเจ้าหน้าที่การท่าฯ ว่าตกลงเครื่องจะลงได้ไหม เจ้าหน้าที่การท่า ไม่ค่อยอยากให้มาลง แต่ยังไงก็ไม่ทันแล้ว เพราะเครื่อง departed ออกจากต้นทางมาแล้ว และอีกอย่างสนามบินก็ไม่ได้ประกาศปิด สรุป เครื่องมาลงที่หน้า office แล้วลูกเรือก็เข้าออกตรงทางออกของลานจอด โดยที่มีตม.มาตรวจเครื่องที่ office มินีแทน

25 Nov 08

Royal Jet บินออกไปได้โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น (กลัวเหมือนกัน เพราะเขาจะบินนำผู้ป่วยกลับไปประเทศของเขา) หลังจากนั้นสนามบินก็ประกาศปิดไปเลย ทั้งสนามบินสุวรรณภูมิ และดอนเมือง พวกเราทำงานกันลำบากมาก แล้วก็อึดอัดกับสถานการณ์ที่กิดขึ้นในบ้านเมืองเป็นที่สุด ลูกค้าต่างก็อีเมล์ถาม...จะตอบไงล่ะ?? น่าเศร้าเนอะ!!!

หลายปีแล้วที่ไม่เห็นเครื่องบินลำใหญ่ๆ ของการบินไทย บินลงมาจอดที่ท่าฯดอนเมือง ทำให้คิดถึงตอนที่ดอนเมืองยังไม่ย้ายค่ะ ทำดอนเมืองกลับมาคึกคักอีกครั้งในรอบ 2 ปี

แต่ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นยังไง บริษัทฯ ก็ยังเปิดทำการปรกติ มีวันที่ 27 ได้มั้งที่ทางการท่าฯ ดอนเมืองขอร้องให้ออกจากพื้นที่นี้ซะ เพราะสถานการณ์ ไม่น่าไว้ใจ พวกเราก็แห่กันออกจากพื้นที่ แล้วก็ต้องกลับมาทำงานใหม่ เพราะงานเข้า มีคนต้องการ charter เครื่องบินเหมาลำเยอะมากๆๆ มีพวกไกด์บางคนไปบวกราคาเกินจริงซะเวอร์ จนลูกค้าสู้ราคาไม่ไหว จริงๆ เลยนะ มาหากินบนความลำบากของคนอื่นเขาเนี้ย แย่มากๆๆ

เมื่อตอนที่เกิดเหตุการณ์นั้น ทางบริษัทฯ ยังจะให้พนักงานทุกคนถ่ายรูปหมู่อีก มินีเลยถ่ายรูปเล่นไปเรื่อย รูปออกมา ไม่มีที่ท่าของความกลัวของพนักงาน Royal Group เลย..สนุกสนานกันใหญ่เลย

สองรูปนี้จากกล้องของมินีเอง 

ส่วนรูปข้างล่างนี้จากกล้องโปร Nikon D300

รูปหมู่

รูปเดี่ยว

รูปปีน

รูปไม่ปีน ยืนท่าสวย 555+

วันนี้นึกไรไม่ออกแล้วค่ะ เดี๋ยวกลับมาอัพเดทใหม่นะค่ะ